Dag, bibliotheek Vlissingen

‘Ga je ons missen?’
‘Ja, ik mis jullie nu al.’
 
Er was taart en een reuze bos bloemen die te groot was voor mijn fietstassen. Er waren wenskaarten en een boekenlegger met lezende vrouwen (geen idee hoe ze erbij kwamen), er waren heel veel lieve en warme woorden…
Vandaag was het ook een soort van afscheid van de collega’s uit de boekhandel (ik zie jullie binnenkort weer).
Besey die mijn ‘coach’ is geweest het afgelopen jaar en drie maanden en mij met veel geduld en nog meer humor heeft ingewerkt, ontbreekt op de foto’s, net zoals Brian, the one and only, want zij werkten vandaag in Souburg. Ook Carla was al op weg naar de Kanaalstraat, zoals altijd. Cas was er wel, Ger ook, Ger die me altijd heel makkelijk kon vergeven dat ik niet kon tellen. En Ron was er ook. Marileen kennen de meesten van de e-book campagne, Ellen kwam op haar vrije dag nog even langs, Ria zag er prachtig uit in haar mooie jurk, Marianne was ziek, van Nel had ik al eerder afscheid genomen, Leni met haar sprookjeskoffer en Peutertje Luister, Denise van de VoorleesExpress en lieve Eva.  De afgelopen maanden waren mijn donderdagen donderdagen met Do, gelukkig ook vandaag…Er is in feite nog maar een klein groepje over. In officiele statements en berekeningen worden 7 punt nog iets ft’s gehanteerd die mee mogen naar de nieuwe organisatie, nog eens 7 punt nog iets worden overtollig, je vergeet dan al snel dat het om echte mensen gaat, mooie mensen, mensen met toekomstplannen en dromen, mensen met een groot hart en een enorme kennis, mensen met 30 – 40 jaar ervaring. Ze werden vandaag extra beveiligd, terecht, geen vijandige overname vandaag, geen inval. Vandaag (nog) even niet. Vandaag was een mooie dag, een dag om in te lijsten, een dag met een gouden randje, een dag met een lach en een traan.
Ik ben iedereen ontzettend dankbaar. Ik mocht in het warme nest dat Bibliotheek Vlissingen heet meer dan een jaar werken en leren en me thuis en welkom voelen. Onbetaalbaar. Er is altijd wind, hier aan de kust, en de bibliotheek Vlissingen en Souburg zijn in zwaar weer terechtgekomen. Ik wens ze van alles het beste, heel veel liefs en sterkte! #Luctoretemergo
Mijn bezondere dank ook aan Kees Hamann die mij een schuilplaats bood toen ik hem hard nodig had en die een aanbevelingsbrief voor me schreef die ik misschien helemaal niet verdien.
 
Iedereen die ik vandaag niet meer heb gezien, reuze bedankt voor alles <3
DSCN6481a DSCN6486a DSCN6487a DSCN6488a DSCN6490a DSCN6492a DSCN6497a DSCN6500a DSCN6502a DSCN6504a DSCN6509a DSCN6510a DSCN6520a DSCN6523a DSCN6525a DSCN6530a DSCN6532a DSCN6534a DSCN6536a DSCN6539a DSCN6545a DSCN6548a DSCN6553a DSCN6557a DSCN6561a DSCN6564a

Zeeland waait anders – Ende einer Dienstfahrt

Hannah Arendt1

Ik herinner me nog goed de zelfgenoegzame glimlach van CvdK Han Polman, toen hem het rapport overhandigd werd n.a.v. de hoorzitting driedaagse rond het Sloeweg-debacle. Hij was zeer content met het feit dat de commissie niet op zoek was gegaan naar schuldigen, maar zich beperkte tot de insteek: van fouten leren. Miljoenenschade, maar niets aan de hand. Loopt u maar gewoon door, dat doen wij ook. Een uiteraard gaan wij iets doen met de adviezen, misschien dat wij een werkgroepje…

Hoe anders is de situatie vergeleken daarbij toch als een gewone bibliotheekmedewerker, salarisschaal 6, terecht verontwaardigd over een aan haar geadresseerde brief van 30 november met de mededeling dat de provincie voornemens is per 1 januari 2016 de detacheringsovereenkomst te beёindigen en ontslag te verlenen uit provinciale dienst, deze brief op twitter zet.

Continue reading

#Bieb010jong

29 juni 2015 publiceerde Patrick een blog over de Jongerenvloer in bieb 010 en over Sabrina. Ik wou haar onmiddellijk leren kennen. Direct na haar vakantie was een ontmoeting met haar mogelijk en zaten wij, samen met Judith en Patrick, op een stralend zomerse dag op het dakterras van bieb 010, tegenover de Markthal, van een lekkere lunch en Sabrina’s verhaal te genieten.

Continue reading

Zomerreces

Het land ligt plat. De politiek ook. Iedereen op vakantie.

Iedereen?

Niet iedereen. Bij de Provincie Zeeland zitten ijverige ambtenaren…

Nee, dat klinkt raar.

Bij de Provincie Zeeland zijn ambtenaren ijverig bezig met het produceren van memo’s. Geen tijd van het jaar, behalve missschien nog de laatste dagen voor de kerstvakantie, die beter geschikt is om gevoelige, ietwat ongemakkelijke dingen onder handen te nemen en zo snel en onopvallend mogelijk af te handelen. Continue reading

Gevonden: een reconstructie

Ik ben niet boos.

Soms ben ik dat wel, maar dan gaat het over andere dingen, belangrijkere dingen, daar wil ik het in een volgende post over hebben.

Ik zal het kort houden, maar misschien neemt u er toch liever een glaasje water bij. Het is er het weer voor om goed te drinken.

Erna Winters reageerde, als voorzitter van de  Innovatieraad, op een kritische bijdrage van Irmgard Bomers n.a.v. de ontwikkelingen of beter de stilstand  rond het InnovatieDoeDagproject Gevonden! van afgelopen jaar.

Hier de andere kant van het verhaal, een reconstructie:

20/21 mei 2014: Tijdens de 2e InnovatieDoeDag(en) wordt het project Gevonden! geboren

28 augustus 2014: De werkgroep komt voor het eerst bijeen om het plan verder te ontwikkelen, nadat Gevonden! tot één van de uitverkorenen werd verklaard die door de Innovatieraad middels  een geldbedrag van 2500 euro ondersteund worden. Er volgen meedere bijeenkomsten, waarbij ook onze ‘peetvader’ Frank Huysmans aanwezig is.

20 November 2014: Het lukt de werkgroep, precies binnen de deadline van slecht enkele weken, in Utrecht een kant- en  klaarproduct te presenteren dat door de aanwezige leden van de Innovatieraad, onder voorzitterschap van Erna Winters, met groot enthousiasme ontwangen wordt. Ja, men wil ermee doorgaan. Er werd gepraat over een uitbreiding naar de landelijke PSO’s: Friesland, Zeeland, ProBiblio. Een mooi resultaat naar weken van hard werk. De groep geeft unaniem aan, op dit punt haar opdracht als afgerond en geslaagd te beschouwen en het samen ontwikkelde en uitgewerkde product aan de innovatieraad te overhandigen, bij wijze van cadeau. Herhaaldelijk, want daarin ligt de kracht nietwaar, wijzen wij er als groep op, dat voor ons daarmee de laatste stap in het proces gezet is. Of wij misschien een eerste pilot nog wilden begeleiden?, was de vraag van de ‘jury’. Ja, dat was denkbaar.

19 februari 2015: Tijdens de afsluitende borrel van alweer de volgende InnovatieDoeDag informeerde Jacques Malschaert volstrekt onverwacht bij mij naar de vorderingen van Gevonden! Ik herinnerde hem aan het feit dat onze afspraken van november toch net iets anders waren geweest. Omdat Frank Huysmans op dit moment reeds de Innovatieraad had verlaten, gaf Jacques te kennen dat hij het stokje van Frank wel over wou nemen en daarmee ook het heft in handen. Of ik hem nog even een lijst met mailadressen wilde sturen, zodat hij met iedereen uit de groep contact op kon nemen? Uiteraard.

20 februari 2015: Een keurige lijst met mailadressen wordt naar Friesland verstuurd. Bovendien een korte info aan mijn Gevonden collega’s, dat er nu opeens weer beweging in zit. Verrassing alom.

12 mei 2015: Na maanden van absolute stilte, er kwam noch een bevestiging over de ingang van mijn adressenlijst, noch een andere reactie van wie dan ook binnen de Innovatieraad,  de volgende mail van Adeline (SIOB):

“Vorig jaar hebben jullie met een groepje geld gekregen voor ontwikkeling van het idee ‘gevonden!’. Jullie kregen toen ook een bedrag voor een proef bij Theek5 en Zeeland.
Kan je me vertellen wat daarvan de stand van zaken is?
Ik hoor graag van je voor het eind van de week, gezien de op handen zijnde innovatieraadbijeenkomst.”

Dat was zo’n beetje het moment waarop mijn broek afzakte.
Het gaat dus niet om verkeerde verwachtingen, niet om te hoge verwachtingen wat ons eigen product en/of de mogelijkheden van de Innovatieraad waren en zijn. Mijn ontnuchtering en teleurstelling komt puur voort uit de structurele non communicatie vanaf november 2014 tot nu. De reactie van Erna Winters is een haast tragikomisch vervolg hierop. Zij veronderstelt tè hoge verwachtingen als bron van boosheid en frustratie,, en, omdat de diagnose bekend is, komt zij dan ook direct met een geneesmiddel: een werkgroep die zich bezig houdt met het verwerken en evalueren van mislukte innovatieve projecten. Daar is Irmgard, en zonder twijfel ook de rest van onze groep, van harte welkom!

Terug naar onze schitterende, avontuurlijke reis. Kom je,  Annemarie?